داستان

نویسنده: زهره واعظیان

جلد: محمدرضا نکوفر

142 صفحه، چاپ یکم سال 2018

با یک دنیا امید و آرزو مثل خیلی از کنفدراسیونی‌ها برگشتیم ایران. زندگی پرشور و هیجانی داشتیم. اگر کسی از کنفدراسیونی‌ها برگشته بود و خونه نداشت تو خونه‌مون ازش نگهداری می‌کردیم. یک روز یکی از بچه‌های فدایی آمد و گفت: ”بگیروببندها رو شروع کردند. بساطتون رو جمع کنید و برگردید همونجا مثل دکترها زندگی کنید.” من‌ هم پزشک شده بودم و آماده همه جور خدمت. سال‌های پر دلهره و بگیروببندها رو گذروندیم. جامون رو مرتب عوض می‌کردیم. بعضی موقع‌ها خونه رو تحت نظر می‌گرفتند.