زنده ام به زنده بودنتان
.
آقاي عباس معروفي . به ناچار خسته ام از وطنم و وقتي پر از بغضم مينويسم و ارضا ميشوم .
آقا خسته ام از وطنم . داشتم به دنبال نوشته هاي ايرانيان خارج نشين ميگشتم كه كوچه به كوچه رسيدم به شما.
دو پست آخرتان را خواندم و بغض كردم .
نميدانم كجايش اذيتم كرد . البته حال ميكنم وقتي اذيت ميشوم .
نميدانم كجايش بود كه باعث شد بنويسم .
به خدا كه زنده ام به زنده بودن هم نوعاني چون شما .
—————-
ممنونم از شما