To provide the best experiences, we use technologies like cookies to store and/or access device information. Consenting to these technologies will allow us to process data such as browsing behavior or unique IDs on this site. Not consenting or withdrawing consent, may adversely affect certain features and functions.
The technical storage or access is strictly necessary for the legitimate purpose of enabling the use of a specific service explicitly requested by the subscriber or user, or for the sole purpose of carrying out the transmission of a communication over an electronic communications network.
The technical storage or access is necessary for the legitimate purpose of storing preferences that are not requested by the subscriber or user.
The technical storage or access that is used exclusively for statistical purposes.
The technical storage or access that is used exclusively for anonymous statistical purposes. Without a subpoena, voluntary compliance on the part of your Internet Service Provider, or additional records from a third party, information stored or retrieved for this purpose alone cannot usually be used to identify you.
The technical storage or access is required to create user profiles to send advertising, or to track the user on a website or across several websites for similar marketing purposes.
46 Kommentare
مورچه بال كه نداشته باشد بازهم شكارش ميكنند پس چه بهتر كه با بال شكار شود…
چه جالب! این جملهها از اون جملههایی بود که من موقع خوندن سال بلوا زیرش خط کشیدم. راستی میدونید چقدر از پیدا کردن جاوید در «سال بلوا» لذت بردم. وقتی «داستان جاوید» اسماعیل فصیح را تمام کردم همش از خودم میپرسیدم جاوید چی شد و به کجا رفت. حالا چیکار میکنه و بعد که از اون خونه راحت شد چه بلایی سرش میاد. همش توی خیالم دنبالش میکردم تا وقتی که سال بلوا رو خوندم و فهمیدم که به سنگسر رفته و شده خدمتکار خانوادهی سرهنگ نیلوفری. خیالم راحت شد که حداقل به جای خوبی رسیده. هر چند بعدش سال بلوا شروع میشه.
راستی استاد کلی از این نبوغ شما کیفور شدم. همین که جاوید را به سال بلوا بردید.
كاش هيچ وقت دلتون نشكنه ,بمونه و براي ما آواز بخونه…خوش به حاله اونايي كه تماما مخصوص را تماما مخصوص مي شنوند.
جناب آقاي معروفي كاش ما هم آنجا بوديم
همين ديگر. سعي مي كنيم كه كم دلمان نسوزد! حسودي هم كم نكنيم !!
براي خدا نگيد اي چيزها را كه ما در ايران دلمان براي يك داستان خواني اونم با عباس معروفي لك زده.اسم وبلاگم را همون موقع كه سال بلوا را خواندم كذاشتم ميل هم زدم كه با اجازه ….ايران هر سال بلواست امسال بدتر. راستي حسيني سعيد نو سلام مخصوص دارد
چه شكوهي دارد……
حسرت خانه كرد در دلم…
سلام………………………….خیلی نوشته زیبایی بود
شنيدن روايت عين القضاه از دهان خودت بايد خوشمزه باشد…آن كه با صداي عباس معروفي در درون من شعرهايش را مي خواند ..كه خوب مي خواند!
سلام آقاي معروفي
چه خوب بود اگر مي شد فايل صوتي از جلسه داستان خواني بروكسل تهيه كنيد و در اينجا قرار دهيد.
خوش به حال غنچه هاي نيمه باز…
خوشا به حال نيما 🙂
و خوشا به حال ما كه اين صفحه ي سبز رو داريم 🙂
سلام آقای معروفی عزیز
من برایتان ایمیل فرستاده ام
من الان در فرانسه هستم اما فردا در بلژیک خواهم بود
حتمن در روز شنبه شما را خواهم دید
متشکرم از شما
موفق باشید
سال نو ايراني مبارك
موفق باشيد
سلام
جاي ما خالي . جاي ما اسيران
كاش صدايتان را مي شنيديم
كاش روزي به همين زودي تا اينكه زنده ايم شما روي خاك خودمان تمام „تماما مخصوص „را بخوانيد. با اميد زنده ايم. اينجا براي ما بنويسيد لطفا آنچه خواهد گذشت در بروكسل. پايدار باشيد.
چه آرزوي بلندي است بودن با استاد عباس معروفي……يعني مي شود؟؟!!./////دلم براتون يه ريزه شده!.
سلام آقای معروفی، ظهرتان درخشانتر از آفتاب امروز برلین.
در کودکی همیشه نوع نشستن چبنی بندزنان و حرکت دستانشان به هنگام کار مرا به باد کمانچه نوازان می انداخت.
هنرمندان کمانچه نواز چینی بند زن چینی را دلی به بزرگی رودخانهُ “ یارلونگ زانگ بود“ خواهم داد تا به فصل گرما در اقبانوس هند به آبتنی بروند.
آقای معروفی شما آن بند زن هنرمند قلبهای ظریف و شکسته اید.
شما به یاد آورندهُ خاطرات یادگارهای مادران در دلهای خسته اید.
برایتان لحظات جذابی در بلژیک نزد دوستانتان آرزو میکنم.
دلتان و یادگارهای درونش از گزند چشم بد در امان.
سرافراز و عاشق بمانید شاعر سرزمین دلها.
سعید از برلین.
پ.ن.
آقای معروفی کنجکاویم را لطفن ببخسشبد،
آیا فنجان بود یا کاسه ای به بزرگی کاسه ای که مردم افغانستان از آن چای مینوشند؟
چند سالي ميشه كه يكي از كادوهايي كه به دوستان ام براي تولدشان ميدهم كتاب سال بلوا است…دركنار سمفوني مردگان البته! نميدونم چه طوري ميتونم حس خودم رو وقتي چند سال پيش سال بلوا رو خوندم و چند روز توي خودم بودم رو بنويسم…
يا از اين حس كه چقدر دلم ميخواست الان بلژيك بودم…براي يادگار مادرتان هم خيلي متاسف شدم…
با پيشنهاد دوستمان هم موافقم…قرار دادن فايل صوتي خيلي خوبه 🙂
مگه مي شه حسرت نخورد؟…استاد هميشه سبز باشيد…جاي مارو هم خالي كنيد…
كاش ما هم بوديم …كم كه مي نويسيد دلمان تنگ مي شود …
سلام
می تونم تصور کنم کی و کجا، چطور ميشه که یادگاری مادر می شکنه!
یادگاری مادر که می شکند، دل هم می شکند.
بميرمت شکسته دل.
از نوشته هات بيش از اندازه خوشم مياد ، ولي از گرايش سياسيت نه !
مهمم نيست … راستي اون كلاغه كه ميگفت برف برف … اينجام اومده … درست پهلوي من … ميگي چي كار كنم؟ …
راستي يادم رفت بگم … دوست دارم … باهاتم كلي زندگي كردم .
.شاهين.
سلام…سلام…سلام
وبلاگ من ghai.persianblog.com
سلام..
به سوختم (سوزاندم)
كه ساختن
در سوختن است!
خرابش كردم
كه عمارت
در خرابي است!
يـــــــا حق!
خدا کند سر بشکند پا بشکند؛
دل نشکند
يادگار مادر ممكنه بشكند اما يادش هرگز!
عباس معروفي خيلي عزيز. جاي منو خالي كنيد. به نيما خيلي حسوديم مي شه. كوفتش نشه:)
خيلي دوست دارم هر چه زودتر اين „تماما مخصوص “ رو بخونم.
خيلي دلم گرفت .من همه يادگاري ها و علاقمندي هايم در چمداني سرگردان دنيا شد و هرگز دستم نرسيد.
يادگار من ز تو سرخي گونه هايم و سوزش دستانم از هرم بوسه هايت است. دلتون هميشه مهتابي و دستاتون بردوام باد.
سلام
هم سایه
اشاره ایست به همان پوچی ملایمی که می دانی .سخت است زندگی در شهر ملامت.شهر اثبات.شهرگذشته ها ….
این شکستن بیرونی یست .در درون که موج میزند حتی اگر شده به یادداشتی
…روزنی را برای لحظه ای نمود می کند ولی باید قولش را تسری دهد و در چاه خیال از جمع شدن این شکسته ها گوید.اما کار مهمتر هم داری.
ارامش وانسجام مجال برایت ارزومندم.
با احترام
سلام آقاي معروفي
مي دونيد كه اين اولين باره كه براتون مي نويسم . و اين نوشتن هم جرات مي خواد! و „سال بلوا“ بهانه خوبي بود… من با „سال بلوا “ زندگي كردم و شما بي آنكه بدانيد در اين زندگي روزها با من شريك بوديد.
پايدار باشيد…
چه عاشقيتي تو منظومه عين القضاه هست / عاشقيت لذتي داره كه فكر مي كني اگر اين لذت نباشه بقيه چيزها به درد لاي جرز مي خورن . حالا مي دونين چقدر سخته تو اين دنبا يه همچين چيزي رو خودتون با انتخاب خودتون خفه كنين . دلتنگ نباشين , شما ميدونين بيشتر از هر كس ديگه تو دنيا لذت مي برين . اين شادي براي شما خوش باد / تا ته لذتش / شيرينشو مزه مزه كنين ……… توهمش هم ممكنه مارو بگيره يه خورده شيرين شيم .
سال نو مبارك 🙂
استاد واقعا كارت درسته و حرف نداري. حيف كه از ما دور هستي و ما تو رو نداريم. حيف…
سلام . اونجا كه ميرين كيوان حسيني رو هم مي بينين ؟ بگين كه من از خواننده هاي وبلاگشم و هنوز دارم به جواد عندليبي فكر مي كنم و همزادش . بپرسين ديگه نمي نويسه ؟
مرسي بابت يك دنيا حس خوب…
سلام
احساس ادم تشنه اي رو دارم كه بعد از سالها سيراب شده
اما هنوز خيلي خيلي تشنه ست
و تنها شما وشعرهاتون مي تونيد از اين عطش كم كنيد……….
اميدوارم هميشه باشيد
سلام آقای رییس جمهور
می بخشید که درگیرودار امور مهم؟ مملکتی مزاحمتان شدم -اما بهتر نیست مردم را خر فرض نکنید و واقعیت را به ایشان بگویید؟
بنظر شما وقتش نرسیده این سیرک انرژی هسته ای را تمامش کنید ؟ عجیب نیست وقتی بسیاری از تسلیحات ما اروپایی و امریکایی اند همان فروشنده ها با ما سرجنگ دارند ؟
البته به شما حق میدهم شاید خودتان هم در جریان نباشید . که اگر چنین باشد هنوز نفهمیده اید دراین مملکت چه خبر است.
ولاجرم عروسک نمایشی هستید که حتی نمایشنامه را نیز نخوانده اید . در این صورت خدا بدادتان برسد .
اما خدمتتان یاد آوری کنم که هر بار سروصدای مسئله ای در این مملکت بلند شده یا پیش از آن ویا پس از آن اتفاقی در حال روی دادن بوده است که حکایت آن بوق و کرنا ها ماست مالیی بیش نبوده .
از قدیم میگویند سگی که پارس می کند نمیگیرد . امریکا هم فعلا“ در حال پارس کردن است ایکاش ماهم مثل آیت ا… مصباح یزدی از این دنیا و آن دنیا خبر داشتیم در آن صورت اینچنین بازیچه نمی شدیم .
البته خدا پدر ایشان را بیا مرزد که به جای ما نفهم ها میفهمند و تصمیم میگیرند .
ضمنا“ فکر نکنید ما نفهم ها نمیدانیم که ایران بمب اتم دارد وتکنو لوژی آنرا آمریکا و اروپا در زرورق هدیه کرده اند .
راستی اگر وقت کردید سریال آقای نخست وزیر را ببینید فکر کنم شباهتهایی پیدا کنید .
ارادتمند _ خرمگس
به نام خدا
سلام
من مدتها است كه داستان ميخوانم و داستان مينويسم (البته دومي چگالي كمتري در طول زمان داشته است) احساس ميكنم براي نوشتن به اين جهان آمده ام و در برابر خودم و عطش بي حدي كه در وجودم به گفتن چيزهايي كه تا ننويسمشان نميدانمشان احساس مسئوليتي دارم كه مثل گناهي همواره با من است . نقاشي ميكنم اما سير نميشوم با يك پيانيست زندگي ميكنم اماباز چيزي وجود دارد كه موسيقي نيست رنگ هم نيست . از آدمهاي كوچكي كه در جلسه هاي داستانخواني خودشان را همينگوي ميدانند متنفرم آنجاها هم رفته ام اما هرگز خطي از نوشته هايم رانخوانده ام خودم جايي براي نوشتن و داستانخواني تا سيس كردم كه شايد چيزي بخوانم اما باز هم نتوانستم خودم را براي خواندن و نقد گرفتن راضي كنم .
سمفوني مردگان را دوست دارم آنقدر كه نميخواهم هيچ داستان ديگري از شما بخوانم زندگي ام را با شما در آن صفحات دوست دارم و ميخواهم فعلا همانطور امتداد پيدا كند .
ميخواستم منت بگذاريد و درخواست مرا براي اختصاص وقتتان در خواندن حداقل يكي از داستانهايم بپذيريد . آيا ممكن است برايتان داستان بفرستم؟
سلام
سال نومبارك.به اميدديدارهمه ي شما درايران آزاد.
به كلبه ي كوچكم سري بزنيد.
راستي اين داريوش خواننده كه سنگش را داري به سينه ميزني داره سوخته ميريزه تو چايي خودشو ميسازه يك مشت ادم كس خل را خر كرده بعدش كنفرانس ميگذاره كه بابا نكشيد بده….. خواستي عكسش را ميدم خدمتتون.
سلام. نوروزتان را تبريک ميگويم و اميدوارم سال نوي خوبي داشته باشيد
شعري از:شيركو بيكس
تنها نيستي
چپ و راست
ز يرِ ميز
روي ميز
لبه ي پنجره
داخلِ جيب ها
كشوهاي كمد
توي كيف
هلهله مي كنند و
غر يو مي كشند
اشك هاي بلورِ مادر و
شعرهاي من
تنها نيستي تو
کاش زودتـر اومـده بودم ایـنجا و خـبردار میـشدم 🙁
حـداقل برنامه ریزی میکردم که بتونـم بیام
سلام.استكهلم هم بياين آقای معروفی.
اقاي معروفي نوروزتان… حيف از ما دور هستيد و چه خوب كه اينجا نيستيد
سلام آقاي معروفي عزيز .
موفق و پيروز باشيد.
من به نوشتن علاقه زيادي دارم و مي نويسم .
لطفا به ما هم سر بزنيد.