من سردم است،
و انگار هرگز گرم نخواهم شد
تمام راه سرد بود،
برلين سرد و غمگين است،
و من گرم نخواهم شد.
راه هاي تاريک
به گورستان منتهي مي شوند؛
و راه هاي روشن به گورستان مي رسند،
من از سرما مي لرزم و به گورستان سرد برلين فکر مي کنم.
آفتاب کي مي دمد؟
راه هاي تاريک، تاريک مي مانند،
مرا روشن کن.
چرا در تنهايي بيشتر سردم مي شود؟ چرا آب چاله ها يخ بسته بود
در تمام راه؟
مگر پاييز يخ مي بندد با تمام خزانش؟
مگر من به سادگي تن مي دادم به خاک سرد؟
نجاتم بده که از گور به در آيم؛
من آيه ي اذالشمس را براي دل تو مي خوانم،
من از مرگ مي گريزم
اما تن مي دهم به کلام تو
که مرا به خودم وانگذاري
با من به بازار قفس ها بيا
پرندگان در قفس هزار نقش مي بافند
که تو هيچ نمي فهمي
نه از کلاف سر در گم دل من
نه صداهايي که آنها مي نويسند.
من از سرزمين پرسش ها مي آيم
از ته سرماي برلين،
از زير صفر
من از مرگ مي رويم، و به اندامت مي پيچم که زنده بمانم.
مهربانم،
واژه رفيق
از تب زخم
تب مي کند و مي رود به سرزمين يخ
و من غمگينم، غمگينم، غمگينم.
18 Kommentare
دلمون براتون تنگ شده آقاي معروفي. كاش اينجا بودين، اونوقت شايد كمتر غمگين بودين. تازه اول زمستونه 🙁 ولي بعدش بهار مياد و بعدشم تابستون مياد با همه گرما و رنگهاش. تازه تهران خرمالو هم اومده. شايد سال ديگه دور هم خرمالو خرديم آقاي معروفي. غمگين نباشين….
اي كاش ميتوانستند از آفتاب ياد بگيرند كه بي دريغ باشند در دردها و شادي هايشان حتي با نان خشكشان
و كاردهايشان را جز براي قسمت كردن بيرون نياورند
شاملو
غصه در آن دل رود كز هوس او تهيست
غم همه آنجا شود كان بت عيار نيست
به حقيقت شعفناك „انسان“ بيا نديشيم.غم خوردن نه هنر است و نه گرهي مي گشايد.من معتقدم كسي كه غصه مي خورد هنوز فلسفه’ ژرف و زيباي رسالت انسان در جانش رسوخ نكرده است و مشكل معمول ما شايد اين باشد كه با سماجتي مذبوحانه ، به تنها كسي كه در زندگي اعتماد نمي كنيم ، خداست.
مخلصتون ، حسام.([email protected])
چرا خدا بعضي وقت ها چشماشو مي بنده؟
سال بد
سال باد
سال اشك
سال شك…
زندگي دام نيست
عشق دام نيست
حتي مرگ دام نيست
چراكه ياران گمشده آزادند
آزاد و پاك..
من عشقم را در سال بد يافتم
كه ميگويد „مايوس نباش“ ؟
من اميدم را در ياس يافتم
مهتابم را در شب
و عشقم را در سال بد يافتم
و هنگامي كه داشتم خاكستر مي شدم
گر گرفتم.
….
من به خوبي ها نگاه كردم و عوض شدم
من به خوبي ها نگاه كردم
چراكه تو خوبي و اين همه اقرارهاست…
دل ام مي خواهد خوب باشم
دل ام مي خواهد تو باشم و براي همين راست مي گويم
نگاه كن:
با من بمان!
بامداد
سلام. قورباغه اي پريد توي حوض. ماه پاره پاره شد.
sawiye nega hata do nafar be sharayete mojud yeksan nist. engar ma sanha berlin ra sard o khamgin nemibinim .parandegan dar khafas hesar nagh mibafand ,che khub,che khushbakht khanande ya binande naghsh be darke an beresad .dar oftadan ba marg khodash sendgiast ,intur nist?.ba pasdari as dutiha.
چرا اين قدر غمگين؟
حق دارين! اما به من هم حق بدين كه در ناخودآگاه مثل شما را فراتر از اين تصور بكنم كه …
اين يه جور حس ناخودآگاه هست كه آدم نسبت به بزرگترها و تواناييهاشون داره!
سخت نگیر ید … سرما را داشتن گاهی اثبات وجود گرما می تواند باشد … زندگی همینه …
عباس معروفي شاعر
پس با پا پيز غم انگيز اين جا چه كنيم ؟
مسافر! جهان گورستاني شده سرد و يخ زده.
به خانه ات برگرد
سلام دوست من . نظرت دربارهي يك مسابقهي داستان كوتاه چيه؟ لطفاً نظرت را برام بنويس. براي برگزاري بهتر و سالمتر يك جايزه ادبي چه پيشنهادي داري؟ اصلاً با وجود اين همه جايزهي گوناگون و رنگ به رنگ ادبي در فضاي ادبيات ايران موافقي؟ منتظر نظرت در بخش پيامهاي وبلاگم هستم. مرسي
عباس جان سلام،
سه روز است به تهران رسیده ام. جات خالی.
با وجود سرمای برلین دلم براش تنگ شده ، چون در آنجا خانه هدایت را داریم و برای همین هم نگران سرماش نیستم.
همیشه زنده باشی
احمد
آه اگر آزادي سرودي ميخواند …… سلام …
ديريست ني چوپان را دزديده اند
و گوسفندان در مسلخ
در آخرين نگاه رمز و تمنا
بر دستهاي خونين قصابي مي نگرند
كه ني مي نوازد
………. همين به خاطرم آمد براتان بنويسم و آخر اينكه غم معجزتيست و مرگ هم … به تمامي معنا راه گشا
چراغي به دستم ،چراغي در برابرم
من به جنگ سياهي مي روم
گهواره هاي خستگي از كشاكش رفت و آمدها
باز ايستاده اند و خورشيدي از اعماق
كهكشانهاي خاكستر شده را روشن مي كند
فريادهاي عاصي آذرخش
هنگامي كه تگرگ
در بطن بي قرار ابر نطفه مي بندد
و درد خاموش وار تاك
هنگامي كه غوره خرد
در انتهاي شاخ سار طولاني پيچ پيچ
جوانه مي زند
فرياد من همه گريز از درد بود
چرا كه من در وحشت برانگيزترين شبها
آفتاب را به دعايي
نو ميدوار طلب مي كردم
تو از خورشيدها آمده اي
از سپيده دمها آمده اي
من بر مي خيزم
چراغي در دست
چراغي در دلم
زنگار روحم را صيقل مي زنم
آينه اي برابر آينه ات مي گذارم
تا از تو ابديتي بسازم
استاد شعر زيباي شما مرا به ناگاه ياد شعر آينه شاملوي عزيز انداخت كليپ زير را استاد مشاهده فرماييد:
http://shamlu.com/odyssey/ayeneh
سلام.شما تو فاميلاتون يه پسره كه الآ دوم دبيرستان هست داريد؟؟؟اسمش هم رامينه.
هر وقت از شما ميخونم لبريز ميشم ، و وقتي مي خوام بنويسم گنگ، گنگ
ٍٍِSALAM ESME MAN PARGOL HAST,KHALEYE MAN ESMESH MAHVASHE FIROZZADE HAST,KE TOYYE ALMAN ,KOLN ZENDEGY MIKONE,SHOMARO MISHNASE,YADEM CHAND SAL PISH KE OMADE BOD INJA O MAN BACHE BODAM RAJEBE SHOMA ZIYAD HARF MIZAD,HALA MAN BOZORG SHODAM 18 SALAME,EMROOZ TOYE WEB LOGE DAYDAD ,ESME SHOMARO DIDAM,CLICK KARDAM ,VA MAGHALE HAYE JAZAB O DELNESHINETOONO KHONADAM,KHIELI DELMA MKHAST MISHOD BEBINAMETOON AMA SHOMA ALMAN HASTYD O MAN IRAN,BE OMIDE DIDARE SHOMA…PARGOL
کاش می شد اشک را هم نوشت تا من حجم تبلور غمی که از این شعر برمی خواست را به لکنت نیفتم .